Zodra december om de deur komt kijken, begin ik lichtelijk in paniek te raken. Er komt die maand zoveel prikkels op mij af. Zowel bewust, als onbewust. Daarbij, komt mijn perfectionisme ook nog eens om de hoek kijken.

Het begint al met sinterklaas. Gaan we wel iets met sinterklaas doen, of toch maar niet? Wat voor dienst heeft mijn man? Heeft mijn man middag- of nachtdienst? Dan heeft het helemaal geen zin, om iets met sinterklaas te doen. Hoeveel lekkers neem ik huis.

Aangezien wij gezonder willen eten. Nu maar eens niet te veel lekkers mee nemen. En wat doe je? Juist, toch weer veel te veel meegenomen. Ondanks, dat het toch een stuk minder is als vorig jaar.

Het helpt ook niet, dat het buiten guur en donker is. Hier word ik ook wel een beetje depri van. In deze maand, mis ik mijn moeder ook iets meer, dan de andere maanden.

Dan komt het volgende “probleem”. Wanneer gaan we alle kerstspullen opzetten? Hoewel ik dit het liefst al in het begin van december wil doen. Blijf ik me aan één regel houden. Geen kerstversiering in huis, voor sinterklaas.

Even snel kijken op de kalender, wanneer mijn man vrij is. Ik vind het wel fijn, om het met zijn tweetjes te doen. Dit geeft mij ietsje meer rust en regelmaat. Ook heb ik dan niet zoveel last van prikkels.

Aangezien ik graag van orde en netheid hou. Gaat alles wat moet wijken voor kerst. Op zijn vaste plek. Zodat het toch nog netjes is in huis. Lege dozen gaan gelijk weer op zolder. Die komen niet eerder weer beneden. Als alle kerstversiering weer opgeruimd gaat worden.

En net als je denkt, dat je dit jaar eens niet ziek gaat worden met kerst. Ja hoor, komt daar de griep/verkoudheid even aanwippen. Gelukkig wel een paar dagen voor de kerst. Zodat, hopelijk, het ergste is geweest met kerst.

De kerstdagen en nieuwjaarsdag zijn echt de dagen. Waar ik de meeste moeite mee heb. Deze dagen verstoren mijn ritme. Vooral, als ze midden in de week vallen. Zoals dit jaar het geval is.

Ik ben allang blij, dat we geen verplichtingen hebben met kerst. En mijn man beide dagen vrij is. Kunnen we zelf bepalen, wat we beide dagen gaan doen. Lekker loungen en cheesy kerstfilms kijken. Of, toch misschien een wandeling?

Gaan we met kerst iets bijzonders doen met het eten. Eén kerstdag wel en de andere misschien eten ophalen? Of beide dagen, maar gewone maaltijden klaar maken? Allemaal dingen, die prikkels op leveren. En ook nog eens stress.

Om het dit jaar lekker makkelijk te doen. Gaan we geen eten ophalen, zodat we lekker thuis zijn. Qua eten, doen we ook lekker gewoon. We doen net, of het een doordeweekse dag is. En geen kerstdagen. Dit neemt al een beetje stres en prikkels weg. Aangezien wij toch al zonder pakjes en zakjes eten. Is elke dag wel een beetje bijzonder met eten.

Dit wordt de eerste keer, in achttien jaar, dat we met oudjaarsavond niet samen zijn. Dat is wel even wennen. Deze dag heeft voor mij een bitter randje. Vierentwintig jaar geleden, is mijn opa overleden, op deze dag.

Ieder jaar denk ik wel even aan hem. Ik probeer de negatieve gevoelens niet de overhand te laten nemen. Door leuke dingen te doen. Dit keer wordt het sporten. Om daarna rozijnenbollen te bakken. En af en toe mee blèren met muziek. Natuurlijk ook af en toe snoepen van de rozijnenbollen. Waar de rozijnen een hele dag in de rum hebben gelegen.

Nu is mijn man er niet. Om mij een dikke knuffel te geven om twaalf uur. Wanneer het mij allemaal even te veel wordt. Dan wordt het maar knuffelen met de honden. En de volgende dag een dikke knuffel van mijn man.

Zo aan het einde van december. Ben ik echt aan het aftellen naar twee januari. Eindelijk weer normale dagen. Gaat het normale leven weer verder. Zonder extra prikkels en stress. In de hoop, dat het dit jaar beter gaat met kerst en oud en nieuw. Eén ding weet ik al wel, mijn man is gelukkig thuis op oudjaarsavond.


0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: