Een maandje voor meizelf
Deze maand, wordt een maand waarin ik veel bezig ga zijn. Met het ontwikkelen en begrijpen van mijzelf. Ja, ik weet dat ik in de kop tekst en bovenaan deze tekst meizelf heb getypt. Dat heb ik expres gedaan. Mei maand, mijzelf maand 😉 

Acceptatie
Langzaam aan, verneem ik, dat ik het autisme begin te accepteren. Ik durf ook aan meer mensen te vertellen, dat ik autisme heb. Alleen, wanneer ik het zeg, schaam ik me er nog wel een beetje voor. Net of ik een enge ziekte heb, ofzo.

Dan denk je misschien. Maar, Jaqueline, je vertelt het wel in je blog. Dat klopt. Dit gaat mij makkelijker af. Dan het persoonlijk vertellen. Hier zit toch een beetje anonimiteit achter. Deze maand hoop ik, dat ik mij nog minder ga schamen. Of helemaal niet meer, dat ik autisme heb. Dat ik eindelijk, volledig, kan accepteren. Dat autisme een onderdeel van mij is.

Kleine sprongetjes vooruit
Sinds twee weken, verneem ik aan mijzelf. Dat ik kleine sprongetjes vooruit maak. Ik geniet weer meer van het leven. Ik heb zelfs zin om nieuwe dingen te ontdekken. Het doem denken gaat al meer naar de achtergrond. Het zonnetje komt meer en meer naar voren.

Ik voel ook, dat ik minder afhankelijk begin te worden van mijn man. Dat het ook goed is, dat ik een eigen leven heb. Naast ons leven samen.

Het sporten gaat zelfs stukken beter, dan twee jaar terug. Toen ging het mij alleen maar om calorieën verbranden en afvallen. Elke schema die ik kreeg, was niet zwaar genoeg. Ik moest altijd meer en meer. Hierdoor was ik elke keer kapot, na het sporten.

Nu ben ik aan het genieten, van het sporten. Ja, ik zie er elke keer tegenop om er na toe te gaan. Maar, de beloning is zo groot. Ik geniet met volle teugen van Zumba. Hierdoor verneem ik ook, dat mijn lichaam soepeler wordt.

Met fitnessen, hou ik me nu aan het schema. Ok, wanneer de krachttraining iets makkelijker wordt. Maak ik de gewichten iets zwaarder. Maar, ik ga niet meer naar het extreme toe. Ja, ik ben nog wel moe na het sporten. Maar, niet meer zoals de vorige keer.
Ik verneem ook, dat mijn lichaam sterker begint te worden. Hierdoor blijft het fitnessen leuk voor mij.

Nieuwe dingen proberen
Deze maand staat voor mij ook, voor het proberen van nieuwe dingen. Jarenlang, heb ik mijzelf weggecijferd. Vond ik mijzelf niet goed genoeg voor de wereld. Hierdoor heb ik mijzelf heel erg verwaarloosd. Maar, ook een hele grote minderwaardigheidscomplex aan overgehouden.

Ik wil nu aan mij zelf laten zien, dat ik er ook toe doe. Dat ik er ook mag zijn. Daarom ga ik deze maand een massage proberen. Het lijkt mij doodeng. Ik hou er namelijk niet zo van. Wanneer mensen mij aanraken. Aan de andere kant, lijkt het me wel lekker, voor mijn lichaam.

Ik ben ook nog nooit bij een schoonheidssalon geweest. Voor een volledige behandeling. Ja, ik ben wel eens “proefkonijn” geweest voor mijn zusje. Toen zij leerde voor schoonheidsspecialiste. Deze maand ga ik het een keer proberen.

Nieuwe tattoo
Jawel, je leest het goed. Deze maand neem ik ook een nieuwe tattoo. Hoe die eruit komt te zien. Krijgen jullie te zien, wanneer die op mijn lichaam zit.
Ik heb altijd gezegd, na mijn ene tattoo. Neem ik niet nog eentje. Het blijft bij één tattoo. Nou, nee dus. Drie jaar later, komt nummer twee.

Verwachtingen
Ik hoop, dat aan het einde van deze maand. Ik meer liefde voor mijzelf heb gekregen. Waardoor ik mijzelf ook meer waardeer. Negatieve dingen, sneller achter mij kan laten. En niet mijn leven laten beheersen. Genieten van alle kleine dingen in mijn leven.

Eindelijk mijn autisme kan accepteren, als een onderdeel van mijzelf. Dat ik mij er niet meer voor schaam. Wanneer ik het aan iemand vertel. Dat ik eindelijk kan zeggen, met volle 100 procent. Ik ben Jaqueline, ik ben tevreden met mijzelf zoals ik ben. Ik ben het waard, om op deze aarde rond te lopen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: