Al een tijdje zat ik er tegen aan te hikken. Het aanschaffen van een nieuwe bril. Via de zorgverzekering, mag ik één keer in de drie jaar, een nieuwe bril uitzoeken. Zo ook dit jaar. En ja, de tijd begon wel een beetje te dringen.

Er zijn verschillende redenen, waarom ik geen zin heb. Om een nieuwe bril aan te laten meten. Ik moet er voor naar Beilen rijden. Het meten van de ogen, vind ik altijd een kriem. Vooral de laatste keer bij Hans Anders. Ik had het gevoel, dat ze vonden, dat ik er te lang over deed.
En als laatste, zit er wel een leuke bril tussen?

Met lood in de schoenen, gaan mijn man en ik naar Beilen. Deze keer gaan we niet naar Hans Anders. We gaan eens kijken, of het ons bevalt bij Pearle. Zij zitten nu een tijdje in Beilen.

Het is gelukkig niet druk in de winkel. Waardoor we direct aan de beurt zijn. Voordat de sterkte aan wordt gemeten. Gaan ze eerst mijn oogdruk opmeten. Dan is het tijd, om mijn ogen op te meten.

Hier zie ik wel een beetje tegenop. De dame van Pearle, nam alle tijd voor mij. De oogmeting ging dan ook heel gemoedelijk. En wat ik al dacht, mijn sterkte is hoger geworden. Dan vraagt de dame van Pearle. Of ik moeite heb met lezen. Ik denk even na. Ja, soms dansen de letters een beetje voor mijn ogen. En het wordt ook wel een beetje moeilijk. Om de ondertiteling van de tv te lezen.

Ze komt met het verlossende antwoordt. Ik heb een leesbril nodig. WAT???? Een leesbril? Ik ben nog veel te jong voor een leesbril. Nee hoor, vanaf je veertigste leeftijd. Kan je al een leesbril nodig zijn.
Er is wel een lichtpuntje. Ik hoefde nog niet perse een leesbril. Doe ik het wel, kunnen mijn ogen er alvast aan wennen. Vooruit dan, bestel ik de glazen wel met leesstukjes erin.

Eenmaal onderweg, denk ik er toch eventjes over na. Door die leesstukjes, voel ik me ineens een beetje oud. Terwijl ik me nog zo jong voel. Vergis je niet hoor. Ik vind het niet erg dat ik oud word. Ik ben blij, dat ik ouder dan mijn tante ben geworden. Ik hoop, dat ik ouder mag worden dan mijn moeder. Toch is het een kleine duw, dat ik ouder word.

Inmiddels ben ik meer dan een week verder. Helaas, heb ik de bril weer terug gebracht naar de winkel. Elke keer, als ik de bril opzette. Werd ik er gigantisch misselijk van. De misselijkheid werd alleen maar erger.

Afgelopen zaterdag, had ik mijn zonnebril met sterkte op. Zolang als ik de bril doeg, ben ik niet misselijk geweest. Eenmaal thuis, heb ik gelijk mijn oude bril weer opgezet.

In overleg met de opticien, wordt de bril nu terug gestuurd. En komen er gewone glazen in. Wat ben ik blij, dat ik mijn ouder bril nog heb gehouden. En het nog niet heb weggedaan. Mocht ik echt aan een leesbril toe zijn. Dan koop ik wel een aparte bril. Voor mij, geen glazen met leesstukjes er in.


0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: