Na, ik weet niet hoe lang, ik fibro heb. En aardig veel heb gelezen op facebookpagina’s. Al een paar keer over heb geblogd. Zou ik toch moeten weten, hoe ik mijn tijd het beste in kan delen? Zodat ik niet meer instort. Of tot het uiterste laat gaan? Nou, nee dus.

Vandaag is het weer helemaal mis. Alles in mijn lichaam doet pijn. Mijn pds speelt ook gigantisch op. En ik doe niks anders dan huilen, huilen, huilen.
Heb ik dan de symptomen gemist? Nee, ik heb ze gewoon naast mij neer gelegd.

Vanaf half oktober, heb ik het heel erg druk gehad. Maar, ook heel veel stress. Het begon met het oefenen voor de uitvoering voor Zumba. Hier had ik heel veel zin in. Tot mijn been roet in het eten gooide. Wat had ik hier de balen van. Ik dacht, weg uitvoering.

In plaats van, verstandig te zijn, moest en zou ik mee doen met de uitvoering. Meerdere keren per dag mijn oefeningen doen. Om zo goed mogelijk te herstellen, van mijn overbelaste achillespees en hamstring. Die ik van de fysio heb gekregen. In de tussentijd doorgaan met fitnes. Wel aangepast, aangezien ik niks met mijn rechterbeen mag doen. Daarbij ook nog één keer in de twee weken naar therapie.

Daarnaast kwamen er ook nog onverwachte dingen op mijn pad. Waardoor mijn weken soms gigantisch druk begonnen te worden. En ja, mijn lichaam begon tekenen van stress te vertonen. Ik kreeg problemen met slapen. Ik slaapte, maar vier uur vast. Om daarna wakker te worden, om naar de wc te gaan. Eenmaal weer in bed, kon ik weer moeilijk in slaap komen.

Ook werd ik sjacherijnig en kreeg ik meer last van prikkels om mij heen. Mijn man en mijn therapeut, waarschuwden mij al. Om te stoppen met Zumba. Maar nee, als ik mij eenmaal ergens in vast heb gebeten. Laat ik het niet meer los. Daarin ben ik net een pitbull, hahahaha.

Een paar dagen voor de uitvoering. Begon ik meer last te krijgen van mijn lichaam. Mijn pds begon meer op te spelen. Ook kreeg ik meer last van mijn maag. Net als hoofdpijn en kaakpijn. Om te zorgen, dat ik niet nog meer prikkels zou krijgen.

Probeerde ik, om het rustiger aan te doen. Op tijd te gaan slapen en gezonder te eten. Even geen lekkers snacken. Een tijd niet achter de computer. Niet te veel op mijn telefoon. Helaas, was dit niet genoeg.

Ik ben super blij, dat ik de uitvoering van Zumba heb gedaan. Het is ook een gigantische overwinning van mij geweest. Maar, na de uitvoering. Is het helemaal mis gegaan. Alle stress kwam er geleidelijk uit. De hoofdpijn en kaakpijn wilden maar niet weg gaan. Het werd, eerlijk gezegd, erger.

Daarbij, was mijn schema nog steeds gigantisch druk. Ja, als je in je hoofd je fantastisch voelt. Maar, je lichaam zegt steeds van nee. Dan is het moeilijk, om het rustiger aan te doen. Tot het helemaal in de soep loopt.

Ik moet dus nog steeds leren, om het rustiger aan te doen. Nog beter mijn schema regelen. Niet teveel in één week. Ondanks, dat het in mijn hoofd wel zou kunnen. Het even rustiger aan doen met fitnes. Even niet meer zo fanatiek, zoals ik altijd ben.

Om mijn darmen weer rustig te krijgen. Even niet zoveel zoetigheid eten, terwijl ik dat al niet meer zoveel zoetigheid eet. Meer gezonde dingen eten. Hoewel het wel moeilijk gaat worden. Aangezien er op dit moment, niet zoveel fruit in het seizoen is. Wat ik kan eten. En dit vol blijven houden. Niet voor even, maar voor altijd. Ooit gaat het helemaal goed komen. En kom ik helemaal in balans met mijn lichaam. Je bent nooit te oud om te leren.


0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: