Vanaf het moment, dat mijn zusje haar eerste tattoo liet zetten. Wilde ik ook een tatoeage. Dit was meer als twintig jaar geleden. Ik was, en ben, toen gek van tijgers en dolfijnen. Bij de tattooshop had je toen nog van die standaard boeken. En heel veel plaatjes aan de muur. Waar je uit kon kiezen.
Volgens mij, was het toen nog niet zo. Dat je zelf een mooi ontwerp liet maken. Door een tatoeëerder.
Hoe graag ik ook een tattoo wilde. En hoe mooi ik het ook vond. Het kwam er niet van. Waarom niet?
Ik ben namelijk als de dood voor naalden. Of het nu een spuit, de naalden van een tattoo machine. Alles waar je maar naalden bij moet gebruiken. Vind ik dood eng. Nog steeds.
Misschien komt het wel. Omdat naalden/spuiten gelijk staan aan pijn.

Ik kan me nog de inentingen van vroeger herinneren. Dat mijn moeder en ik in de rij stonden bij het groene kruisgebouw. Wachten tot we aan de beurt waren voor de enting.
Het ene kind ging weg zonder een traan. Een ander begon al te janken. Als ze maar naar de plek wezen. Nou, ik was die laatste.

Jaren is het in mijn hoofd blijven spoken. Het nemen van een tattoo. Misschien komt het ook. Doordat mijn moeder een tattoo liet zetten. Mijn zusje had tattoo nummer twee op haar lichaam. Toch durfde ik niet.

Ongeveer vier jaar geleden. Toen ik weer wat beter in mijn vel zat. Ben ik op een avond eens op internet gaan struinen voor een tattoo. Ik wist precies wat de tattoo in moest houden. Na lang zoeken, kwam ik dit plaatje tegen. Ik heb het gelijk opgeslagen op mijn laptop.
De volgende dag heb ik de tattoo aan mijn man laten zien. Hoewel hij tattoos lelijk vindt. Vond hij dit toch wel een mooie tattoo.
Dezelfde dag heb ik de tattoo via Whatsapp aan mijn moeder laten zien. Zij vond het ook geweldig.

Pas na het overlijden van mijn moeder, twee jaar geleden. Heb ik de stap durven zetten. Om de tatoeage te laten zetten. Mijn zusje en ik zijn naar Tattoo Lucky 7 geweest om de tattoo te laten zetten. Ja, ook mijn zusje heeft een tattoo laten zetten.

Voordat ik mijn tattoo heb laten zetten. Heb ik mij eerst verdiept via internet. Ik weet, dat het zetten van een tattoo pijn kan doen. Hoe zeer doet het, als je fibromyalgie hebt? Wat is de pijnlijkste plek op je lichaam? Ik wist, dat ik mijn tattoo graag aan de binnenkant van mijn arm wilde hebben.
Mijn tattoo is persoonlijk. Niet iedereen hoeft mijn tatoeage te zien.
Via internet kwam ik erachter. Dat het zetten van een tattoo bij de één zeerder deed dan bij een ander met fibromyalgie.
Voor een mooie resultaat. Je van te voren verse sap moet drinken. Je wel een paracetamol in kan nemen. Maar, geen ibuprofen. Het verstandig is, om na die tijd iets zoet te gaan eten.

Van mijn zusje mocht ik als eerste. Ik denk, dat ze dat gedaan heeft. Om mij uit te kunnen lachen. Wanneer het zeer zou doen. Ik moet zeggen, dat ik toch wel zenuwachtig was. Je wordt toch ontmaagd. En je weet niet goed hoe het voelt.
Al met al, moet ik zeggen. Dat het mij 100% is meegevallen. Ik had tijdens het herstel meer last. Dan tijdens het zetten. Ik heb zo ongeveer, een half jaar last gehad van een zeurende pijn.

Nu ben je zeker wel nieuwsgierig. Wat de betekenis is van de tattoo. De tattoo staat voor doorzettingsvermogen, uithoudingsvermogen en nooit opgeven. Deze tattoo heeft mij al zo vaak geholpen.

Ondanks dat ik de tattoo helemaal geweldig vind. En er super blij mee ben. Heb ik wel een jaar moeten wennen. Dat ik een tattoo aan de binnenkant van mijn arm heb zitten.
Nadat ik deze tattoo had laten zetten. Heb ik ook gezegd. Dat ik geen andere tattoo wil hebben.
Nou, daar kom ik toch een beetje van terug. Ik zou heel graag nog een tattoo aan de binnenkant van mijn linkerarm willen hebben. En op aan de buitenkant van mijn linker en rechter bovenarm.

Op de binnenkant van mijn onderarm wil ik graag iets doen met het overlijden van onze eerste hond Djura. Hij was mijn alles. Maar, ik heb nog drie honden. Waar ik ook veel van hou. Die wil ik niet achterstellen. Dus ja, wat voor tattoo ik daarvoor ga nemen? Ik weet het niet.
Daarbij, ik heb zo moeten wennen aan de tattoo aan mijn rechterkant. Dat dat mij ook wel een beetje tegenhoudt. De tijd zal het leren. Of er nog een tattoo bij komt. Of, dat ik het hier bij ga laten.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: