Iets meer als twintig jaar ben ik fan van haar. Het is begonnen met het liedje “any man of mine”. Van een country line dance cd. De fans weten nu wel wie ik bedoel (of je hebt het gezien op mijn uitgelichte afbeelding). Ik ben een grote fan van Shania Twain.

Eindelijk, na veertien jaar, komt ze voor een concert naar Nederland. Ik had nooit meer gedacht, dat ze ooit naar Nederland zou komen. Natuurlijk heb ik gelijk kaarten besteld voor het concert. Ook voor mijn man. Hij moet ook mee. Tevens is hij de chauffeur, hahahaha.

Toen ze voor twee jaar op zou treden in Las Vegas. Had ik zo graag naar haar toe gewild. In de gedachte, dat ze nooit meer naar Nederland zou komen. Helaas, had ik er het geld niet voor. We hadden ook geen oppas voor onze lieve schatjes.

Haar eerste concert, weet ik nog als de dag van gisteren. Na weinig slaap van mijn man (hij had net nachtdienst gedraaid). Gaan we naar het postkantoor in Assen. Ja, toen moest je nog naar een postkantoor voor kaarten. Ik vroeg aan de medewerker. Of hij kaarten voor ons kon reserveren op de eerste rij. Hij wist niet of het mogelijk was. Na een uur zouden we meer weten.

Ik kan je vertellen, die uur duurde wel een halve dag. Eindelijk konden we onze kaarten ophalen. Het eerste wat de medewerker vertelde. Dat het was gelukt. Kaarten voor op de eerste rij. Blij belde ik mijn ouders. Zij gingen ook met ons mee. Mijn moeder was een groot fan van haar. Ik heb haar aangestoken.

Veertien jaar geleden was haar concert in het Ahoy in Rotterdam. Eenmaal binnen ben ik gelijk onze plekken op gaan zoeken. We zitten helemaal vooraan (ja, ik weet het, dat heb ik al getypt, hahaha). Maar, er zit helemaal niemand naast ons. Het voelde als VIP plekken. Zo voelde ik mij ook wel een beetje.

Haar concert was meer intiem. Je kon makkelijk naar haar toelopen voor een handtekening. Wat ik ook zeker heb gedaan. Ik heb een kriebel op een t-shirt van haar. En op de kalender staan kriebels van de bandleden. Mijn avond kon niet meer stuk.

Ik moet wel iets bekennen. In die tijd zat ik op het diepste punt van mijn leven. Ik stond stijf van de antibiotica. Bijna niks interesseerde mij dan ook niet meer. Behalve het concert van Shania Twain. Volgens mij was ik toen ook op het lichts qua mijn gewicht. 

 

Wat een verschil met dit concert. Dit keer is het in de Ziggo Dome in Amsterdam. Scheelt weer een stukje rijden. De kaartjes kun je nu bestellen via het internet. Het is nu echt een concert. Geen intimiteit meer met het publiek. Hoewel ze nog wel tussen het publiek door loopt. En interactie heeft met een paar fans. Kun je niet meer naar voren lopen om een handtekening op te halen.

Ik heb expres niet op YouTube gekeken naar haar concert. Ik wilde mij laten verrassen. Ok, ik heb wel eens beelden voorbij zien komen op Instagram. Die heb ik snel weer weg geklikt. Ik vond het wel eng, dat we helemaal boven in zouden gaan zitten. Ik heb nl gigantische hoogtevrees. Gelukkig viel het allemaal mee. Geen enkele keer heb ik last gehad van mijn hoogtevrees.

Bijna was ik niet bij het concert geweest. ’s Middags voelde ik mij totaal niet lekker. Veel last van mijn buik en mijn darmen. Op den duur zag ik er bleek uit. Het zal toch niet gebeuren, dat ik niet heen zou kunnen door mijn buik? Gelukkig voelde ik mij een paar uur later ietsje beter. Met mijn tabletten in de portemonnee (anders functioneer ik niet) gaan we op weg naar Amsterdam.

Van begin tot het einde heb ik genoten van het concert. Wat een show kan ze geven. Volgens mij heeft ze zich wel vier of vijf keer verkleed. Haar stem is ietsje zwaarder geworden. Maar, klinkt nog steeds geweldig. Natuurlijk heb ik met alle liedjes meegezongen. Ik was ook heel blij, dat mijn favoriete liedje ook nog voorbij kwam. Het enige minpuntje wat ik kan bedenken. Dat het een zit concert was. Waardoor je niet even lekker uit je plaat kan gaan.

Met I’m gonna getcha good sluit ze het concert af. Moe, maar voldaan gaan we weer richting huis. Super blij, dat ik erbij ben geweest. Toch een beetje balen, dat ik weer niet gezond ben. Bij een concert van haar. Ik had het niet willen missen. Wie weet, wanneer ze weer naar Nederland komt. Of ze ooit, nog weer een concert gaat geven. Wat er ook gebeurt, ik blijf een fan van haar.


0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: