Zo ineens is het weer eind september. Wat betekend, de laatste blog van deze maand. Een maand met veel dieptepunten, maar ook een paar hoogtepunten. Waarom heb ik gekozen voor een afbeelding van de zee? Wanneer de zee ruw en woest is. Past het bij mijn diepe dieptepunten en hoge hoogtepunten. Wanneer de zee rustig en kalm is. Past het meer wanneer mijn gedachten een beetje rustig zijn.

Ook past het een beetje bij de thema van deze week. Ik ben met mijn autisme bezig. Om mijn negatieve gedachten om te zetten naar positieve gedachten. Waardoor ik minder pieken en dalen heb. Waardoor ik ook weer beter in mijn vel ga zitten.

Laat nou ook bij fysio fitness beilen, deze week, de gezondheidsweek zijn begonnen. Waar ik een lezing over mindfulness gevolgd. Mindfulness bestaat al meer als vijfentwintighonderd jaar. Het stamt af van het boeddhisme. Met mindfulness leer je beter om te gaan met je lichaam. Door middel van verschillende soorten meditatie. Waardoor je je ook weer beter in je vel gaat zitten.

Zoals jullie in het begin hebben gelezen. Is het in ieder geval geen saaie maand voor mij geweest. Eindelijk weet ik wat er mis is in mijn buik. Het heeft, eindelijk, een naam gekregen. Toch geeft het mij ook een angst. Vooral de cyste in mijn eierstok. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden aan borst kanker. Dit blijft in mijn achterhoofd aan mij knagen. Ik heb genoten van de wandeling in het bos.

Toch geeft al deze gevoelens mij hoge pieken en diepe dalen. Waar ik soms niet weet, hoe ik er mee om moet gaan. Soms worden de negatieve gevoelens mij te veel. Waardoor alles explodeert en het langzaam weer beter gaat. Ik wil graag beter omgaan met mijn gevoelens. Geen hoge pieken en diepe dalen meer. Maar, een rustige golfslag.

Mede daardoor heb ik nu een module gekregen van mijn behandelaar. De module heet gedachteschema. Deze module leert je omgaan met je niet helpende gedachten  te onderzoeken en te veranderen. Zodat ik meer grip krijg op hoe ik mij voel. Ik heb de eerste module gedaan. En ik moet zeggen, het is best pittig. Om jezelf te onderzoeken. En je niet helpende gedachten om te zetten naar helpende gedachten. Ik wil hier graag ook mee verder. Om het nog beter te leren.

Hoe kom ik dan bij mindfulness? Ik heb een klein poosje gemediteerd. Ik dacht, dat mindfulness een mix zou zijn van yoga en meditatie. Niks is minder waar. Ja, er wordt gemediteerd. Maar, er wordt niet gemediteerd. Om je hoofd leeg te maken. Nee, er wordt gemediteerd (in het boeddhisme, heb je verschillende woorden voor meditatie. In Nederland kennen we alleen het woord meditatie.) om je lichaam beter te leren kennen.

Doordat je je lichaam beter leert kennen. Ga je ook positiever in het leven staan. Laat ik daar nou net naar op zoek zijn? Helaas, ben ik geestelijk nog niet zover. Om een cursus mindfulness te volgen. Ik ben nu nog te veel bezig met het omgaan met mijn autisme. En nu, natuurlijk, mijn galblaas en cyste.
Mocht ik beter om kunnen gaan met mijn autisme. Het hele galblaas en cyste gedoe achter mij heb liggen. Ga ik eens nadenken. Of ik dan aan toe ben om mindfulness te gaan doen.

Ik verneem wel aan mijzelf. Dat ik heel langzaam aan het veranderen ben. Veranderen in positieve zin. Ik weet meer wat ik wel en niet wil. Wat ik wel en niet leuk vind. Ik kom zelfs meer voor mijzelf op. Wat ik daarvoor helemaal niet deed. En ja, sommige mensen om mij heen. Zullen het niet leuk vinden. Dat ik nu meer voor mijzelf op kom. Jammer voor hun. Het word tijd, dat ik eindelijk eens aan mijzelf denk.

Lichamelijk verneem ik ook veranderingen. Door een ander voedingspatroon. Begin ik nu langzaam af te vallen. Wat een raar gevoel is, dat mijn lichaam aan het veranderen is. Jaren lang vond ik het goed. Zoals het er uit zag. Nu het toch begint te veranderen. Begin ik er toch blijer mee te worden. Ik heb zelfs zin om andere kleding aan te doen. Geen oversized kleding meer. Nee, ook geen strakke kleding. Daar blijf ik een hekel aan hebben. Gewoon er tussen in.

Ik blijf duimen, dat ik deze positieve weg in blijf gaan. En beter leer om te gaan met het negatieve. Waardoor ik geen atoombom meer heb in mijn hoofd. En ik weer helemaal van voren af aan moet beginnen.
Het begin is gemaakt met de module bij ATN Hoogeveen. Ook heeft de lezing over mindfulness mij ook goed geholpen. Wie weet wat de toekomst nog gaat brengen.


2 reacties

Arnold · 30 september 2018 op 11:03

Wederom weer een blog zoals jij het beleefd. Niks geen afgevlakt verhaal. Gewoon puur de waarheid met emotie.
Ga lekker zo door schat. Mijn steun heb je altijd.

    Jaqueline · 1 oktober 2018 op 01:01

    Hoi Arnold,

    Ik probeer met mijn blog. Om zoveel mogelijk bij mij zelf te blijven. Zonder teveel technische informatie.
    Dank je wel. Ik hou van jou.

    Liefs Jaqueline.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: