Sinds ik Night walk Emmen, op facebook voorbij zie komen. Lijkt het me leuk om mee te gaan wandelen. Helaas heb ik één probleem. Ik heb geen vrienden, waardoor ik niemand weet, om mee te vragen.

Onder het mom #durftevragen. Heb ik een vraag gesteld op mijn facebookpagina. In de hoop, dat iemand van mijn facebookvrienden. Zin heeft om samen met mij te gaan wandelen. Niet veel later reageert één van mijn WILDLANDS vrienden. Of ik het leuk vind, om met haar en haar schoondochter te gaan wandelen. Jawel hoor, en zo geschiede de Night walk Emmen.

Vorige week vrijdag (twintig september) was het dan zover. Bij de Action heb ik voor een prikkie een lichtslinger en een haarband met strikje gekocht. Het is nog even de vraag, of ik wel mee kan. De virus die op dit moment rond gaat, heeft mij ook te pakken. Door even niet te sporten, rustig aan doen. Voel ik mij, gelukkig, goed genoeg om mee te wandelen.

Rond half acht verzamelen we ons bij de Travelers Café in WILDLANDS. Van te voren heb ik mijn startbewijs ingeleverd. Het is nu nog rustig.
De vrienden van WILDLANDS zitten er al. Er is nog iemand bij gekomen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde. Na het nuttigen van een bakje koffie of thee. Gaan we naar het plein.

Daar is het al behoorlijk druk. Het is net kerst, met al die lampjes. De een is nog meer versierd dan de ander. De sfeer zit er in ieder geval al goed in. Om ons heen, word de ene selfie naar de andere gemaakt. Ja, wij hebben ook eentje gemaakt. Je kan toch niet achter blijven, hahaha.

Wij staan op wacht

Om half negen, mogen we in groepjes, beginnen met wandelen. De wandeling begint in WILDLANDS.

Compasplein Wildlands

Bij de ingang, worden we aangemoedigd door een koor. Dit is een mooi begin van de wandeling.

Aanmoediging door het koor

Via Nortica, waar we door een medewerkster van WILDLANDS, op de foto worden gezet. Waar ik in de tussentijd een vallende ster zie. En nee, ik ga mijn wens niet vertellen. Gaan we naar Serenga, om zo door te gaan naar de Tweestryd.

Het is net kerst bij de Tweestryd

Terwijl de anderen zich opmaken voor de Tweestryd. Pas ik op de tassen en camera. Één keer in de Tweestryd, is voor mij genoeg, hahaha. Het is een mooi gezicht, al die lampjes in de achtbaan.

Ingang bavianen

We gaan langs de bavianen en de stokstaartjes. Het liefst willen we nog even naar de leeuwen, maar dat mag helaas niet. Om zo het dierenpark te verlaten.

Dansgroep

Op het terrein achter WILDLANDS, worden verrast met een dansgroep. Ik krijg spontaan zin om te dansen. Een teken, dat ik mij beter begin te voelen. We vervolgen onze weg. In de lucht zien we een rode stip. Het blijkt een drone te zijn van de politie. Zij leggen uit, wat zij doen met de drone en de beelden.

Letters slijpen

Voordat we het terrein van WILDLANDS verlaten, komen we iemand tegen. Die letters in ijzer aan het slijpen is. Hé, hier kan ik een mooie slowmo van maken.

Slowmo slijpen

We verlaten het terrein. Op verschillende punten staan vrijwilligers, die ons de weg wijzen. Onze volgende pitstop, is een museum.

Layalaya vogel

Wat zien we daar in het museum? De Layalay vogel!!! Helaas, vergeet ik de Layalaya roep te doen. Mocht je willen weten, wie of wat de layalaya vogel is. Ga dan naar de jungle jim show in WILDLANDS.

Koor Melody

Nadat we onze tocht weer vervolgen. Hoor ik in de verte gezang. Eenmaal dichterbij, blijkt het een koor te zijn. We blijven even staan. En stiekem, zing ik af en toe mee. Ik schaam me er niet voor, als ik vals zing.

Muziek

De route blijkt overal goed verlicht. Bij een tuincentrum, worden we aangenaam verrast door een muziekkorps. Ik kan het niet laten, om even te dansen. Even je lijf los gooien.

Wanneer je denkt, dat je linksaf moet slaan. Word je een andere kant opgeleid. Waar komen we nu terecht? Ondanks de lampjes die er hangen. Is het toch nog aardig donker. In de verte horen we gelach. En is het toch aardig mistig.

Selfie met de witte wieven

Het blijken witte wieven te zijn. Die ons graag willen opeten. Voordat ze dat doen. Heb ik eerst maar even gevraagd. Of ik een selfie met hun mocht maken. Gelukkig, mocht ik daarna wel mijn weg vervolgen.

Slowmo vuur

Sommige mensen pakken helemaal uit. Verlichting in de bomen, net als met kerst. Anderen hebben vuurkorven staan. Even een momentje voor een slowmo.

Wanneer we al een tijde in een woonwijk wandelen. Vraag me niet waar. Ik ben niet zo bekend in Emmen. Hoor ik ineens een bekende deuntje.

May the force be with you

Het blijken stormtroopers te zijn, inclusief darth vader. Ik kan het niet laten, om “may the force be with you” te zeggen.

Via een park, komen we weer in een woonwijk. We besluiten, om even een kleine pauze te houden. Ineens zie ik een leuk huisje.

Huisje in the middle of knowwhere

Na de kleine rust, gaan we weer verder. We komen uit op een fietspad. In de verte zie ik lampen. Benieuwd, wat we nu tegen komen.

Houtzaag bewerking

Het blijkt iemand te zijn, die hout bewerkt met een kettingzaag. Wat kan die persoon mooie beelden maken. Mijn man heeft ook een kettingzaag. Zal ik het ook eens proberen?

We blijven het fietspad volgen. Waarbij we bijna aangereden worden, door een paar fietsers. Gelukkig, komen we er zonder kleerscheuren vanaf.

Even verderop, worden we verrast met een lasershow. Voordat ik er erg in heb. Sta ik oog en oog met een paar wollige dames. Het blijken, processierupsen te zijn.

Processierups vrouwtje broed een ei.

Wanneer we verder lopen. Bots ik bijna op een vrouwtje. Ze vraagt of ik een knuffel van een processiemuts wil hebben. Daar zeg ik geen nee tegen.

Tijdens het wandelen. Komen we langs een leuk klein winkeltje/bakkerijtje. We besluiten om hier even te zitten. En een heerlijke bakje thee/koffie te nuttigen. Kan ik even naar het toilet.

Voordat we het centrum in gaan. Hoor ik weer de starwars tune. In de verte zie ik een paar shovels.

Shovel

Net als wij er langs lopen. Stoppen ze ermee. Bij een geluk, moeten we wachten bij het stoplicht. Net als we over kunnen steken. Begint de show weer bij de shovels. Ik kan het niet laten, om toch even weer terug te gaan.

Ik laat de anderen niet te lang wachten. Het begin ook wel laat te worden. We wandelen nu door het centrum. Met een tussen route, langs een begraafplaats. In de verte, zie ik het atlas theater. Het einde is bijna in zicht.

Tot mijn verbazing, is de finish niet bij Wildlands. Maar, in het centrum zelf. Ik zie niemand meer achter ons. Behalve de mannen in de bakfietsen. Zijn wij de laatste?

Bij de finish, worden we met applaus binnen gehaald. Dat geeft een goed gevoel. Eenmaal over de finish. Wordt alles opgeruimd. We zijn inderdaad de laatste. Ach, dat maakt niks uit. We hebben het gehaald, dat is het belangrijkst.

Omdat ik niet meer weet, waar ik heen moet. Ik ben niet echt bekend, in Emmen. Lopen de anderen met mij mee. Op het plein bij WILDLANDS, nemen we afscheid van elkaar. Een mooi einde, van een prachtige wandeling.


5 reacties

Melody · 23 september 2019 op 11:55

Schitterend verslag en idem foto’s van inderdaad een heel gezellige avond!
Top beschreven en zo leuk jou op ander grond ook te leren kennen 😉

    Jaqueline · 23 september 2019 op 12:47

    Dank je wel. Het was een heel gezellige avond. De sfeer en alles erom heen maakten het compleet.
    Het is fijn, om eindelijk een gezicht, achter de foto te leren kennen.

Quirina Kamoen · 2 oktober 2019 op 15:48

Je heb meer dan mij gezien, maar ik was daar als fotograaf aan het fotograferen.

    Jaqueline · 5 oktober 2019 op 16:34

    Het was de eerste keer, dat ik mee heb gedaan. Ik vond het geweldig georganiseerd.
    En een hele mooie route om te lopen. Zeker voor herhaling vatbaar.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: