Wat is Prikkelbare darm syndroom?
Prikkelbare darm syndroom (PDS) is een verstoring van de functie van het maag-darmkanaal, met name de dikke darm. PDS is een chronische aandoening. Vroeger stond PDS ook wel bekend als spastische darm.
Je krijgt de diagnose PDS als alle andere aandoeningen uit zijn gesloten. PDS kenmerkt zich door buikpijn, buikkrampen, problemen met ontlasting, een opgezette buik of winderig gevoel. Daarnaast kun je last hebben van moeheid, misselijkheid, gespannen gevoel, ergere of minder klachten na het eten of na de ontlasting, gewrichtspijnen, problemen met plassen, fibromyalgie.
De klachten verschillen per persoon.
Oorzaak van PDS is nog steeds niet bekend. Veel mensen geven aan, dat voeding van invloed is op hun klachten.

Mijn PDS diagnose
Ongeveer drie jaar geleden werd ik ’s nachts wakker met flinke pijn in mijn buik. Een pijn zo zeer, dat je wel door de grond kon zakken. Mijn man heeft de huisartsenpost gebeld. Daar eenmaal aangekomen. Had ik te veel pijn om te lopen. Hij heeft mij in de rolstoel er naar toe gebracht.
De dienstdoende huisarts heeft mij onderzocht. Ik kreeg twee briefjes mee voor de apotheek. Eentje voor zetpillen. De andere voor zware pijnstillers. Bij thuiskomst heb ik ze gelijk ingenomen.
Waardoor de pijn een stuk minder werd. Zo’n pijn heb ik nog nooit in mijn leven gehad.

Helaas bleef ik een pijnlijk gevoel aan mijn buik houden. Een beetje in de buurt van mijn navel. Toch maar even naar de huisarts. Eerst maar even bloedprikken en mijn ontlasting laten controleren.
Uit beide onderzoeken kwam niks tevoorschijn. De huisarts vermoede dat het om PDS ging. Om het zeker te weten. Stuurde zij mij door naar de Maag-Darm en Leverarts. Om te kijken, of hij/zij het eens was met deze diagnose. Ik kon me er helemaal niet in vinden.

Mijn nicht heeft ook PDS. Voor zover ik weet. Krijgt zij klachten, als zij pittig eten nuttigt. Voor zover ik me kan herinneren.  Heb ik geen klachten als ik iets eet. Waardoor ik last van mijn darmen krijg. Geen krampen, verstopping of diarree.
Wel had ik in die tijd enorm veel stress. Mijn moeder vechte tegen haar kanker. Mijn man veranderde van baan, binnen het bedrijf. Op het internet last ik, dat mensen met fibromyalgie ook PDS kunnen krijgen. Om nou alles op fibromyalgie te gooien. Vond ik ook wel heel makkelijk.

Vrij snel kon ik terecht bij de MLD arts. Hij hoorde mijn verhaal aan. Ook, dat ik niet geloofde dat ik PDS had. Om alles uit te sluiten. Onderzocht ook hij mijn buik. Om zeker te weten, dat er niet iets anders speelde. Stelde hij voor om een endoscopie te doen. Toch vermoede hij, dat daar niks uit zou komen. En ik toch PDS zou hebben. Kreeg ik een folder van hem mee. En een recept voor een zakje met vezels. Deze vezels zijn speciaal voor mensen met darmklachten. Mocht ik PDS hebben. Zouden deze zakjes helpen.
Eenmaal thuis heb ik gelijk zo’n zakje met vezels uitgeprobeerd. I.p.v. dat het mij moest helpen. Kreeg ik zo’n pijn in mijn buik. Dat ik ze daarna nooit meer in heb genomen.

Op de dag van de endoscopie (ja, je krijgt een slang in je anus om je darmen te bekijken) moest ik een laxeermiddel innemen. Nou, dat heb ik geweten. Ik heb nog nooit zo vaak op het toilet gezeten.
Natuurlijk was ik zenuwachtig voor de behandeling.
De afdeling zelf was niet nieuw voor mij. Mijn man komt hier eens in de zes jaar voor een coloscopie. Hij krijgt tijdens zijn onderzoek een roesje. Waardoor hij niks mee maakt.
Helaas zit dat er voor mij niet in. Ik zal dus alles meemaken. Dat heb ik geweten.
Ik heb nog nooit in mijn leven zo’n pijnlijk onderzoek gehad. Ik zal eerlijk bekennen. Ik heb zitten janken op het bed. Dan willen ze ook graag nog een stukje verder. In de hoop, toch meer te kunnen zien.
Gelukkig had ik een hele lieve verpleegkundige, die mij gerust probeerde te stellen.

Een paar weken later krijg ik het uitslag bij de MLD arts. Uit de endoscopie is niks gevonden.
Samen met de rest van de klachten en uitslagen. Kon hij vaststellen dat ik toch PDS heb.
Ik vertelde hem, dat ik mij er toch niet in kon (eigenlijk nog steeds niet) vinden.
Nou wat denk je wat de arts deed? Juist, mij recht in mijn gezicht uitlachen (van te voren hadden we tegen hem gezegd, dat ik borderline had. Nog niet wetende dat het autisme is).
Ik ben toen kwaad zijn kantoor uitgelopen. Mijn man heeft nog met hem gepraat. Hij heeft nog wel zijn excuses aangeboden. Toch was het al te laat.
Ja, ik heb een klacht ingediend bij de huisarts over deze bepaalde MLD arts.

Hoe gaat het nu met PDS?
Op de een of andere manier kan ik me nog niet vinden in de diagnose PDS. Waarom niet?
Wanneer ik een eisprong heb. Heb ik problemen om naar het toilet te gaan.
Als ik heel erg gestrest ben. Ben ik vaak aan de diarree en voel ik mij ook niet helemaal fit.
Ja, ik heb fibromyalgie. Dat wil niet zeggen. Dat alle fibromyalgie patiënten ook PDS hebben.
Vermoeidheid heb ik ook. Maar ja, van fibromyalgie, autisme en mijn pijnlijke heup wordt je ook moe van.

Met voedsel heb ik eigenlijk geen problemen. Er is niet een bepaalde soort voedsel wat ik niet kan eten. Omdat ik dan weer last krijg van mijn darmen. Ik kan, bijvoorbeeld, de ene keer een patat pinda eten en dan last hebben van diarree. Om het daarna een paar keer te eten. Zonder dat ik er last van heb.
Op de een of andere manier kan ik het maar moeilijk accepteren. Ondanks dat de MLD arts zegt dat ik het wel heb.


0 reacties

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: