Soms wil het even niet meer

Heel soms, zijn er van die dagen. Dat alles tegen zit en alles gaat dan ook mis.
Wanneer er dan ook nog vermoeidheid bij komt kijken. Loopt het allemaal in het honderd.
Helaas, is degene die dan bij mij in de buurt is (altijd mijn man), het bokje.
Vooral als ze ook nog proberen te helpen. Of, iets tegen mij willen zeggen.
(meer…)

Onder een rots kruipen

Heel soms zou ik onder een rots willen kruipen. Voor een paar maanden.
Tot alles weer voorbij is. Soms wordt het mij allemaal te veel.
Alles komt op mij af. Van vermoeidheid tot astmatische hooikoorts.
Het enige wat ik dan wil, is onder een rots kruipen.  (meer…)

Uit een diep dal klimmen

Mijn hele leven heb ik mijn gevoelens/gedachten weg gedrukt. Om andere niet tot “last” te zijn. Om voor anderen klaar te staan. Ik cijferde mij letterlijk weg. Zodat anderen gelukkig konden zijn.
Met als resultaat. Dat ik om de paar jaar helemaal instortte. Ik zelfmoord gedachten had. Gelukkig, nooit naar heb gehandeld. Om vervolgens weer op te krabbelen en weer door te gaan. Muziek is in die tijd ook een heel belangrijke factor voor mij geweest.
Ok, ik heb een half jaar “hulp” gehad van het GGZ. Eens, maar nooit weer.
Tot twee jaar geleden. Toen mijn moeder kwam te overlijden.
Vanaf die tijd is het berg afwaarts gegaan met mij. Vooral, toen onze oudste hond Djura. Exact een maand na  mijn moeders overlijden. Ook kwam te overlijden.
(meer…)