Altijd al willen doen
Mozaïeken is iets, wat ik altijd al eens zou willen doen. Maar, alleen doe je het toch niet zo snel.
Vorig jaar kon ik wel kennis maken met het mozaïeken. In Wijster hebben ze een bank gemaakt. Die is helemaal versierd, met mozaïeken.

Ze vroegen vrijwilligers, die mee wilden helpen. Met het mozaïeken. Ik heb heel lang getwijfeld. Of, ik wel, of niet mee zou helpen. Ik heb het niet gedaan, omdat ik het toch niet aandurfde.

Nieuwe kans
Drie weken geleden, kreeg ik een nieuwe kans. Om het mozaïeken te gaan proberen. Via de personeelsvereniging van mijn man zijn werk. Kon ik mij opgeven voor een workshop “dikke vrouwen schilderen” of “mozaïeken”.

Omdat het schilderen mij niet zo aanspreekt. Heb ik mij opgegeven voor het mozaïeken (stiekem lijkt het mij ook wel leuk, om iets kapot te slaan).

Gezellig samen
Een collega van mijn man, die vlakbij woont. Gaat ook mee. Kunnen we gezellig met zijn tweetjes heen. Ondertussen even lekker kletsen.

Lunch
Voordat we beginnen met schilderen of mozaïeken. Gaan we eerst met zijn allen lunchen. De lunch was heerlijk. Het enige minpuntje. Iedereen mocht maar één glas drinken. De rest moest je zelf bij betalen.

Uitzoeken
Nog voordat we de eerste slag hebben geslaan. Krijgen we eerst een korte uitleg. Oh ja, en wat je graag wilt mozaïeken. Ik had graag een windlichtje willen maken. Helaas, hadden ze die niet bij zich. Dan maar een grote dienblad. Go big, or go home, hahahaha.

Voorbeeld
Nadat ik eindelijk een voorbeeld heb gevonden, een kip (who cares I got …..). Zoek ik mijn stukjes uit. Waarmee ik mijn kip ga maken.

Scherven glas en tegels

We kunnen kiezen uit verschillende soorten glas, tegels of aardewerken. Sommige waren al in kleine stukjes geslagen.

Beginnen
Ik zie een paar mooie tegels, waarmee ik mijn kip wil maken. Hiermee loop ik naar een handdoek en hamer. Om de tegels kapot te slaan.

Tegels kapot slaan

De scherven doe ik in een bakje. Zodat ik die mee kan nemen, naar mijn werkplek.

Het versieren kan beginnen

Gelukkig heb ik nog het voorbeeld. Anders zou ik echt niet weten, wat ik zou maken. Of, hoe ik moet beginnen (ja, bij het begin, duh).
IJverig begin ik een rand te maken op het dienblad.

Ik krijg te horen. Dat het beter is, om eerst de kip te maken. En dan pas de buiten randen te doen. Oh ja, eerst los leggen. Als alles goed ligt. Dan pas gaan lijmen.

Aan de slag
Het is even puzzelen met de stukjes. Af en toe even kijken, of ik nog andere tegels of iets dergelijks kan gebruiken. Of een stukje toch iets kleiner maken. Dan ontstaat er toch een kip (of zoiets).

Begin van de kip

Nu is het de bedoeling. Om alles vast te lijmen met tegellijm. Dit gaat toch niet zo makkelijk. Als ik had gedacht. Heel voorzichtig pak ik een blokje. Smeer er lijm op en leg het weer, hopelijk, op de goede plek weer neer.

Eindelijk ben ik klaar met de kip. En kan ik beginnen met de buitenkant. Gelukkig gaat dit een stuk makkelijker.

Kip zonder voeg

Na bijna drie uur bezig. Is het dienblad eindelijk klaar. Voeg krijgen we mee naar huis. Want, het lijm moet vierentwintig uur drogen. Al met al, vind ik mijn kip toch aardig gelukt.

Klaar
Vierentwintig uur later. Helpt mijn man mij bij het voegen van mijn kip. Ik ben helaas ziek geworden (bijholte ontsteking).

De kip is klaar

Nu moeten we nog even wachten. Tot het voeg droog is. Ik ben super blij met mijn “depressieve” kip. Waar zal ik het dienblad nu eens neerzetten?
Het dienblad heeft een plek gekregen op onze salontafel, met een paar waxinelichtjes erop. Staat super leuk.

Herhaling vatbaar
Hoewel ik het heel leuk heb gevonden. Is mozaïeken niet iets, wat ik voor mijzelf zou gaan doen. Ik denk niet, dat ik veel inspiratie heb. Ook zou ik niet weten, waar ik alles zou moeten laten. Wat ik allemaal heb gemaakt.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: